Hoe Koprol is gaan rollen: een lang verhaal kort

Gepubliceerd op 17 maart 2021 om 12:00

Missie030, daar zijn we in September begonnen. 

Het begin

Lichtelijk nerveus loop ik een groot bedrijvenpand binnen. ‘Gezonde spanning’ schijnen ze dat te noemen. Ik weet niet wat er gezond aan is, maar spannend was het zeker. Ik ben vrij op tijd. Met mij nog drie anderen. Samen lopen we naar het lokaal waar missie030 over een half uurtje van start zal gaan. 

‘Begin je eigen sociale onderneming’, dat is de opdracht waar de startup track van Missie030 om draait. Naast het bouwen aan een startup, is het de bedoeling dat je je passie vindt, je innerlijke drive en je ondernemende mindset ontwikkeld. Persoonlijke groei. Dat soort dingen. 

Tijdens dit traject is het team van Koprol in Utrecht ontstaan. Dit team heeft elkaar snel gevonden. Voor mij was het een logische keus; we delen allemaal een passie voor eten en een passie tegen voedselverspilling.

Alles is niks 

Op woensdagen stonden we te jongleren, te acteren of bouwden we kunstwerken met Lego. Persoonlijke groei, weet je wel. Daarnaast werd er met kennis gestrooid over design thinking, rechtspersonen en business modellen. Over onderwerpen waar wij nog nooit van hadden gehoord, maar nu alles over weten. 

In de eerste maanden zochten we een manier waarop we deze kennis konden gebruiken om het voedselverspilling probleem aan te pakken. Er werden kilo’s eten van de verbrandingsoven gered. We hebben dagen gekookt, gepekeld en gefermenteerd. Soms was onze doelgroep ‘mainstream Mark’, dan weer ‘hippie Lilly’ of ‘borrelaar Albert’. 

We wilden álles maken, op een manier dat íedereen het wil kopen. Maar de belangrijkste les die we geleerd hebben is toch wel: voor iedereen is voor niemand. En alles is precies niks. 

Rollies
Focus dus. De droogoven, dat werd het belangrijkste onderwerp van gesprek. Hoe fantastisch is het dat je er fruit ingegooid en er dan ‘snoep’ uitkomt. Hoe leuk is het om dit snoep Rollies te noemen en hier vervolgens veel te veel woordgrappen over uit te rollen. Hoe amazing dat we een manier gevonden hebben om gered fruit te verwerken, lekkerder én langer houdbaar te maken! 

Toen ik dat lokaal in liep had ik nooit verwacht dat die eerste zenuwachtige gesprekjes, de zelfgebakken koekjes en potjes tafeltennis zouden leiden tot waar we nu staan. Een heuse onderneming die pas net begint met impact maken. Hopelijk zijn wij ooit niet meer nodig, maar zolang er fruit is om te redden, rollen wij die Rollies!


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.